Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/15113 E. 2023/17003 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İmar kirliliğine neden olma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 28.10.2010 tarih, 2010/98 Esas, 2010/764 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09.09.2014 tarih, 2013/10088 Esas, 2014/24741 Karar sayılı ilamı ile suça konu yerin belediye sınırında olup olmadığı ve ruhsatsız prefabrik inşaatın bina niteliğinde olup olmadığının tespit edilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine ... Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2015 tarih, 2014/890 Esas, 2015/570 Karar sayılı ilamı ile sanığın beraatine karar verilmiştir. 4. Hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 23.11.2016 tarih, 2015/37111 Esas, 2016/18040 Karar sayılı ilamı ile suça konu yerin belediye sınırları içinde kaldığının belediye başkanlığının yazısından anlaşılması ve bilirkişi raporuna göre bina niteliğinde olması nedeniyle suçun oluştuğu gözetilmeden beraat kararı verilmesinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Bozma üzerine ... Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2017 tarih, 2016/1690 Esas, 2017/1636 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Bu karar 12.12.2017 de kesinleşmiştir. 6. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2022 tarih, 2022/117 Esas, 2022/128 Karar sayılı ilamı ile sanığın denetim süresi içerisinde 13.12.2021 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ihbar edilmiştir. 7. İhbar üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir. Sanığın temyiz isteği, suça konu aykırılıkları eski hale getirdiğine buna ilişkin tutanağı temyizine ekli olarak sunduğuna ve hakkında düşme kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın ... Mahallesi ... Sokak No: ... sayılı yerde bulunan 483 ada 6 nolu parselde yapı ruhsatı ve imar izni olmaksızın lokanta inşaatı yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunu işlediğinden bahisle açılan davada Yerel Mahkemece tüm dosya kapsamı, yapı tatil zaptı, bilirkişi raporu ve belediye başkanlığının cevabi yazıları kapsamına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanığın ruhsatsız olarak inşaa ettiği yere ilişkin temyiz dilekçesine ekli olarak sunduğu 08.03.2022 tarihli tutanağa göre imara aykırılıkların eski haline getirildiğinin bildirilmesi karşısında, bu hususun doğruluğu araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilip verilemeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2023 tarihinde karar verildi.