Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/13150 E. 2025/7123 K. – Cumhurbaşkanına

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1020 E., 2021/771 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Aydın 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın katılana yönelik birden fazla kez aynı eylemde bulunması nedeniyle zincirleme suç koşullarının oluştuğuna, temel cezanın alt sınırdan verilmesi ve sanığa daha önceden verilmiş cezanın mahsup edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE 1. İlk Derece Mahkemesince beyanı mahkumiyete esas alınan tanık ...'in soruşturma aşamasında iddiaya konu olaydan bahsetmediği ve kovuşturma aşamasında ise "...Ben doğrudan Cumhurbaşkanına hakaret ettiğini duymadım, ancak bir keresinde o neden oğlunu askere göndermiyor diye bağırdığını duydum, burada sanırım Cumhurbaşkanını kastetti, aradan uzun zaman geçtiği için olayların detayını hatırlamıyorum..." şeklindeki beyanının iddiayı doğruladığı şeklinde kabulünün mümkün olmadığı ve sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, cezalandırılmasına yeterli ve somut delil olmadığı gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi, 2.Kabule göre de, sanık hakkında hükmedilen sonuç cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının da uygulanmasıyla belirlenen 1 yıl 9 ay 25 gün hapis cezası olduğu ve adı geçen Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Aydın 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,21.04.2025 tarihinde karar verildi.