Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/12646 E. 2025/3918 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1486 E., 2021/73 K. SUÇLAR : Cumhurbaşkanına hakaret, hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret ve Cumhurbaşkanına hakaret suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın yargılamaya konu beğeni nedeniyle cezalandırılmasının hak ve özgürlüklerin kısıtlanmasında kamu yararı ile ölçülülük kriterine aykırı olacağına, sanık hakkında cezanın ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı, sanığa ait "..." isimli sosyal paylaşım sitesindeki hesabından yapılan suçlara konu paylaşımlara ilişkin ekran görüntüleri, araştırma raporu, Cumhurbaşkanına hakaret suçu yönünden Adalet Bakanlığı tarafından soruşturma izni verilmesi konulu yazı ve sanığın hesabın kendisine ait olduğuna dair ikrarı karşısında, sanığın farklı tarihlerde, katılanın Başbakan olduğu dönemde hakaret , katılanın Cumhurbaşkanı olduğu dönemde ise Cumhurbaşkanına hakaret suçunu işlediğinden bahisle hakkında verilen mahkumiyet kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. İlk Derece Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin takdirinde isabetsizlik görülmediğinden, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret ve Cumhurbaşkanına hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sair temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde karar verildi.