Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/12480 E. 2025/7331 K. – Cumhurbaşkanına

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/911 E. 2021/57 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince hüküm kaldırılıp mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; suça konu kelime yönünden hiçbir gerekçelendirme, değerlendirme yapılmadığı, bu kelimenin siyasi bir terim ve ifade özgürlüğü kapsamında olduğuna, sanığın suça konu kelimeyi kullandığı cümlelerde herhangi bir kişi şahıs veya kurum göstermediğine, suç teşkil ettiği iddia edilen kelime ve cümlelerin Cumhurbaşkanını işaret etmesinde 5237 sayılı Kanun'un 126. maddesinde geçen duraksama olgusunun olduğuna, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Sanık müdafiinin bozma sebepleri dışındaki temyiz isteği ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, 1.Sanığın, sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımlardaki sözün katılanın görevi nedeniyle gördüğü işlev de dikkate alındığında eleştiriye daha fazla katlanmak zorunda olması ve kendisine yönelik eleştirilerin sınırlarının çok daha geniş tutulması gerekliliği dikkate alındığında, muhatabının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle Cumhurbaşkanına hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi , 2. Kabule göre de; a.Sanığın aleni olmayan Facebook sayfasında paylaşımda bulunması karşısında, aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan yetersiz gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinin uygulanması, b.Sanığın, eylemlerini, kısa zaman aralığı içinde yaptığı sosyal medya paylaşımları ile gerçekleştirmesi karşısında, eylemin tek suç oluşturduğu gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uygulanarak fazla cezaya hükmolunması, Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,22.04.2025 tarihinde karar verildi.