Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/7898 E. 2023/16095 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu karar ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; sübuta ve fazla ceza tayinine, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, suç tarihinde evli olduğu katılana, duruşma sırasında "..." dediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; 1. Sanığın tevilli ikrar içeren ve suçtan kurtulmaya yönelik savunmada bulunduğu, 2. Katılanın aşamalarda benzer anlatımlarda bulunduğu, 3. ... Asliye Ceza Mahkemesi'nce "Sanığın izinsiz olarak sürekli konuşması nedeniyle jandarma tarafından dışarıya çıkarılmak istendiğinde sanık duruşma salonundan çıkarken müştekiye yönelik k... şeklinde söz söylendiği duyuldu." şeklinde sanığın eyleminin zapta geçirildiği, Tespit edilmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden 1. Sübuta ilişkin Sanığın tevilli ikrar içeren ve suçtan kurtulmaya yönelik savunması, katılanın beyanı, ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin duruşma tutanağı içeriği ve tüm dosya kapsamı karşısında; Yerel Mahkemenin, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair delilleri takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Teşdide ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesindeki ölçütlere uygun şekilde temel ceza belirlendiğinden, Mahkemenin teşdit gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. B. Sair Yönlerden Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2023 tarihinde karar verildi.