Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/5969 E. 2023/17375 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanığın hakaret ve kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci ve 57 nci maddelerinin birinci fıkraları, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen "Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığı ve güvenlik tedbiri dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir." şeklinde düzenleme karşısında sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 2. Hakaret suçundan kurulan hükümde, akıl hastası olduğu anlaşılan sanığa Türk Medeni Kanunu gereğince vasi atanması ve sanığa atanacak vasiye 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca mağdurun şikâyetinden vazgeçmesine rıza gösterip göstermediğinin sorularak sonuca göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Başkaca yönleri incelenmeyen Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde karar verildi.