Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/37735 E. 2024/12618 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükme yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; atılı suçlamayı kabul etmiş de olsa hakkında lehe hükümlerin ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, lehine olan delillerin toplanması halinde iddiaların asılsız olacağının ortaya çıkacağına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle cezasının indirilmesi talebine yöneliktir. III. GEREKÇE Sanığın ikrarı ile şikayetçilerin aşamalardaki beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediği, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, engel sabıkalarının bulunması nedeniyle hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231.maddesinin uygulanmaması yönünde, Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Hakaret eyleminin aleni bir yer olan cadde üzerinde, birden fazla görevliye karşı işlendiğinin kabulüne karşın, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesi ile 43/2. maddesi uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Mükerrir olan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 50/2. ve 58/3. maddelerine göre seçimlik ceza öngören suçlarda hapis cezasının tercih edilmesi halinde bu ceza ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında " Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek tedbirine çevrilmesi suretiyle TCK'nın 58/1. maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının ortadan kaldırılması, aleyhe istinaf talebi olmadığından davanın yeniden görülme nedeni yapılmamıştır" şeklindeki eleştirisi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği " bu kısmın karardan çıkarılması" suretiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2024 tarihinde karar verildi.