Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/34949 E. 2024/9577 K. – Görevi Yaptırmam

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/430 E. 2018/2549 K. SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf talebinin esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İlk Derece Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ile dördüncü fıkraları, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ile dördüncü fıkraları, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 nci maddeleri uyarınca 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteğinin özetle, sanığın suç işleme kastı olmadığına, elindeki bıçağı kendisine dayadığına, haksız saldırıya uğradığına, sanık hakkında cezai ehliyetinin tespiti açısından rapor alınması gerektiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Başka olay nedeniyle yanına gelen şikayetçi polis memurlarına sanığın bıçak çekerek karşı geldiği, kaçmaya başladığı esnada yerden aldığı odun parçasını polislere savurmak suretiyle görevi yaptırmamak için direndiğinin kabulüyle cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesinin kararında; sanığın birden fazla polis memuruna yönelik görevi yaptırmamak için direnmesine karşın 5237 saylı Kanun'un 43 üncü maddesi ve ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında aynı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmaması hususları hukuka aykırı görülerek, uygulamaya göre sonuç hapis cezanın 9 ay 10 gün olarak belirlenmesi suretiyle kararın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanık Müdafiinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden Şikayetçi anlatımları, sanığın aşamalardaki savunmaları, olay tutanağı, olayın oluş şekli ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediğine, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartlarının gerçekleşmediğine ve mahkumiyetine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmemiştir. B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden 1. Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış, 2. Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, birinci kez tekerrüre esas alınan ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp düşme kararı verilmesine karşın, sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünün (B-2) bendinde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, aynı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, Tebliğname'ye aykırı olarak temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tekerrür uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasından “sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun tespiti ile cezasının 2. kez" ibaresinin çıkarılması biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2024 tarihinde karar verildi.