Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/14924 E. 2024/10552 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/332 E., 2018/535 K. SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca hakim somut olayda; suçun işleniş biçimini, suçun işlenmesinde kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yeri, suçun konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını ve failin güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanunî tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler. Bu itibarla; kanunda öngörülen alt ve üst sınır arasında temel cezayı belirlemek, arttırım ve indirim maddelerini uygulayarak sonuç cezayı belirlemek hâkimin takdir ve değerlendirme yetkisi içindedir. Ancak; Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca hükümde bu takdirin denetime olanak sağlayacak biçimde, hak ve nesafet kurallarına uygun, dosya içeriği ile uyumlu yasal ve yeterli gerekçesinin gösterilmesi zorunlu olup 5237 sayılı TCK'nın “adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3/1. maddesi uyarınca suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur . Somut olayda sanığın eyleminin iki ayrı mağdura karşı nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmek suretiyle; Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. Maddelerine aykırı davranılarak, hangi mağdura yönelik eyleminden ötürü hüküm kurulduğu yönünde denetime elverişli bir gerekçe olmaksızın hükümde belirlenen temel adli gün para cezası paraya çevrilmeden, sanık hakkında doğrudan gün para cezası belirlenip bırakılması ve bu hususta hiçbir yasal ve yeterli gerekçe konulmaksızın denetim sağlanamayacak şekilde son aşamada CMUK 326. maddesi gerekçe gösterilerek 4 yıl olarak ceza belirlenmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.