Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/33753 E. 2024/9419 K. – Görevi Yaptırmam

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/199 E., 2019/884 K. SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İlk derece Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca sanığın 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; parmak izini zorla aldıklarına, yaralanıp 1 yıl tedavi gördüğüne, tutanak ve beyanların çelişkili olduğuna, yüzleştirme ve teşhis işlemi yaptırılmadığına, lehine delillerin toplanmadığına, suçu işlemediğine, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın Kocaeli 2 Nolu F Tipi Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu,olay günü kendisine İKBM tarafından 5275 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 3. fıkrası ve Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü'nün 01.02.2017 tarihli yazısındaki hükümlülerin parmak ve avuç izlerinin alınarak Uyap Veri tabanına kaydedilmesi, tahliye işlemlerinde parmak izi doğrulamasının elektronik ortamda yapılması suretiyle yanlış tahliyelerin engellenmesi ile ilgili talimat yazısının hatırlatılarak parmak izi alınacağının söylendiği, sanığın hiçbir surette parmak izini vermeyeceğini beyan ettiği, parmak izlerinin alınacağı sırada "ben devletin bu uygulamalarını tanımıyorum, parmak izimi zorla alırsanız o makineyi kıracağım... faşist uygulamalara son, tikko işkencecilerden hesap soracak, kahrolsun faşizm, işkenceci faşistler hesap vereceksiniz... bu yaptığınız burada mı kalacak, yaptıklarınızın tek tek hesabını vereceksiniz, işkenceciler... evet tehdit ediyorum, bundan sonra yalnız başınıza gezmeyin, tikkocular artık sizin peşinizde" diyerek şikâyetçileri var olan yahut var olduğu varsayılan TİKKO isimli terör örgütü mensuplarının zarar vereceğinden bahisle tehdit etmek suretiyle görevlerini yaptırmamak için direnerek atılı suçu işlediği İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkûmiyet kararı kaldırılarak, sanığın söz konusu eylemi aynı suçu işleme kastıyla birden fazla kişiye karşı gerçekleştirdiği ve sanığın mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında direnme suçundan verilen kararda 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve aynı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanarak hüküm kurulmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Tebliğnamedeki Görüş Yönünden Şikâyetçi, katılan ve mağdurların aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile sanığa ait sağlık raporları içeriklerine göre, olayda haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında Bölge Adliye Mahkemesinin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. B. Sanığın İleri Sürdüğü Temyiz Sebepleri Yönünden Sanık savunması, katılan, şikayetçi ve mağdurların beyanları, olay tutanağı, CD inceleme tutanağı, sanığa ait sağlık raporları ve tüm dosya kapsamı karşısında; sanığın mahkûmiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdiri yerinde olduğundan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. C. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde karar verildi.