Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/33654 E. 2024/835 K. – Göçmen Kaçakçılığ

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/499 E., 2019/238 K. SUÇ : Göçmen kaçakçılığı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.05.2018 tarihli, 2018/48 Esas ve 2018/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci, 53 üncü, 55 inci ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,suçtan elde edilen paranın müsaderesine ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, karar verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hüküm kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci, 53 üncü, 55 inci ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, suçtan elde edilen paranın müsaderesine ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteminin; atılı suçu işlemediğine, şoförlük yapmak için tehdit edildiğine, kolluk görevlilerine kendisinin teslim olduğuna, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Tercan İlçe Jandarma Komutanlığına bağlı ekiplerin, karakol komutanlığı önünde yaptıkları uygulama sırasında sanığın kullandığı otobüste yapılan kontrol sonucunda 173 göçmenin Türkiye'ye yasadışı yollardan giriş yaptıklarının tespit edildiği, sanığın savunması, göçmenlerin beyanları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında; sanığın maddi menfaat karşılığında bu göçmenlerin ülkede kalmasına imkan sağlayarak ve onları naklederek, onur kırıcı muameleye maruz bırakılacak şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Tercan İlçe Jandarma Komutanlığı görevlilerinin, karakol komutanlığı önünde yaptıkları uygulama sırasında, sanığın kullandığı otobüsün kontrol amacıyla durdurulduğu, otobüs içerisinde 173 göçmenin taşınmakta olduğunun görüldüğü, sanığın savunması, göçmenlerin beyanları, malen sorumlu ve tanık anlatımları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında; sanığın 56 yolcu kapasiteli otobüste toplam 173 göçmeni maddi menfaat elde etmek amacıyla taşıması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca mağdurların onur kırıcı bir muameleye maruz bırakılmak suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği, diğer yandan suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı, taşınan göçmen sayısı ve sanığın suç kastının yoğunluğu gözetilerek aynı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temel cezanın alt sınırdan makul oranda uzaklaşılmak suretiyle belirlenmesi gerektiğinden bahisle ilk derece mahkemesince verilen hüküm tamamen kaldırılarak, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle mahkumiyet hükmü verildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanığın Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden Sanık hakkında kurulan hükümlere ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. B. 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tercan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2024 tarihinde karar verildi.