Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/33455 E. 2024/6406 K. – İmar Kirliliğine

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/2162 E., 2017/1815 K. SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince verilen kararın katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, yukarıda tarih ve sayısı yazılı incelemeye konu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkındaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği, suçun temadi eden bir suç olduğuna bu nedenle suç tarihinin yapının ruhsatsız olduğunun tespit edildiği tarih olması gerektiğine, düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın ... Mahallesi .../1 Sokak No:1 ... adresinde, ruhsata aykırı olarak ikinci, üçüncü ve dördüncü katları yapıp dördüncü kat üzerine sundurma ve depo yaparak imar kirliliğine neden olma suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada, Bölge Adliye Mahkemesince zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiştir. IV.GEREKÇE Suça konu teskil eden ve bina niteliğinde olan deponun yapım tarihi ile iddianame tarihi arasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre 8 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğundan düşme kararı verilmesine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2024 tarihinde karar verildi.