Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/33174 E. 2023/26127 K. – Görevi Yaptırma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/65 E., 2019/302 K. SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusu üzerine, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesinin kararıyla sanığın beraatine hükmedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, müvekkili lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık hakkında, yargılandığı aynı davada mala zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verilmiş olması karşısında, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan beraat hükmü nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde yasaya aykırılık görülmemiş, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararı vekalet ücreti yönünden hukuka uygun bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2023 tarihinde karar verildi.