Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/266 E. 2023/1019 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. ... Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddelerinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 7.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. B. O yer Cumhuriyet savcısının itirazı üzerine ... Ağır Ceza Mahkemesi sanığın savunması alınmadığından ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar verilmiştir. C. ... Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan; 5237 sayılı Kanunu'nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının a bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddelerinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 9.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. D. Tebliğname'de sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Hükmü temyiz eden sanığın temyiz isteğinin; herhangi bir temyiz nedeni içermeyen dilekçesiyle verilen cezanın kaldırılmasına, yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın kendisine ait olduğunu kabul ettiği ... isimli ... hesabından "...çular, beter olun, ... ile ...'de dahil olacak, ...'a gideceksiniz, cehennem olun, geberin." şeklindeki sözlerle hakaret ettiği, 2 gün sonra 21.05.2014 tarihinde yine şikâyetçiye hitaben aynı ... hesabından "Gevşek ş...fsiz fetoşçular." şeklinde hakaret ettiği iddia ve kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE A. Sanığın temyiz sebepleri yönünden; tüm dosya kapsamı ile suçun sübuta erdiğinin kabulüyle mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır. B. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Hakaret suçunun aleni olan ... isimli internet sosyal paylaşım sitesinde herkese açık şekilde işlenmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. 3. Hakaret suçunun aleni olarak işlenmiş olması nedeniyle basit yargılama usulü uygulanamayacağından Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2023 tarihinde karar verildi.