Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/25218 E. 2024/5837 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2021/25218
Karar No
2024/5837
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/487 E., 2016/225 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan cezalandırılması istemi ile açılan davada, ilk hakareti şikâyetçinin yaptığı gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; karşılıklı hakaret nedeniyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; şikâyetçi hakkında hakaret suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi, mahkemenin gerekçesine konu hakaret eylemi nedeniyle soruşturma evresinde verilmiş kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın bulunduğu, bu karara yönelik itiraz da bulunmadığı dikkate alınarak, karşılıklı hakaretin değerlendirilemeyeceğinin kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulmasına vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın suç tarihinde aralarında önceden husumet bulunan ve tekel şişesi toplayarak geçimini sağlayan şikâyetçiye yanına gelmesini söylediği, tarafların bir süre konuştukları ve sonrasında sanığın şikâyetçiye hitaben "Senin a...a koyacağım, ananı avradını s...m, o... çocuğu." diyerek hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada, eylemin karşılıklı hakaret şeklinde gerçekleştiği gerekçesiyle Yerel Mahkemece sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyizinin incelenmesinde, ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/25218, K. 2024/5837, T. 02.05.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2021-25218-e-2024-5837-k-af6a97a8c0a3