Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/22847 E. 2024/2600 K. – Görevi Yaptırmam

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/452 E., 2016/390 K. SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 129 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; kararı temyiz etmek istediğine, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Şüphelinin görüş süresinin bittiği konusunda kendini uyaran ceza infaz koruma memurunu iteklediği, bağrışmalar üzerine olay mahalline gelen memurlara hitaben "Siz bittiniz, sizin a..... koyacağım, sizin yüzünüzü görüyorum ya bu bana yeter, hepinizi tek tek öldüreceğim, siz kimsiniz lan." dediği iddiasıyla açılan davada sanığın atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği, kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE Sanığın Temyiz Nedenleri ve Sair Yönlerden Yapılan İncelemede Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Suçun, haksız bir fiile tepki olarak işlendiğinin kabul edilmesi karşısında genel tahrik kurumunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.02.2024 tarihinde karar verildi.