Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/19561 E. 2024/745 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/76 E., 2016/349 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteğinin, kararın hukuksal ve hakkaniyete uygun olmadığına, karşılıklı hakaretin söz konusu olmadığına, sanığın cezalandırılması gerektiğine vesaire yönelik olduğu, Sanığın temyiz isteği; kararın bozulmasına ve avukatlık ücreti ödenmesinin iptal edilmesine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Katılanın site yöneticiliği yaptığı, site sakinlerinden olan sanığın diğer bütün site sakinlerine "Bu iki kat maliki .... ile birlikte siteyi dolandırmaya çalıştıkları için 2012 yılından beri 100,00 TL olan aidat bedelinin 80,00 TL olduğunu sanmaktadırlar." şeklinde e-posta gönderdiğinden bahisle açılan kamu davasına ilişkin olarak Mahkemece sanığın eyleminin karşılıklı hakaret kapsamında kaldığı kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE Sanığın ve katılan vekilinin temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir. Somut olayda; sanığın söylediği kabul edilen sözlerin muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, ağır eleştiri kapsamında kalması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi, Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2024 tarihinde karar verildi.