Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/17851 E. 2023/26040 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/995 E., 2016/86 K. SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında; 1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 129 uncu, 62 nci, 53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

2. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi, 35 inci, 29 uncu, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 ay 28 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, fazla ceza tayin edildiğine, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, suç tarihinde halk otobüsü şoförü olan şikâyetçiye yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle "Bu acelen ne, a... koyduğumun." diyerek hakaret ve emanete kayıtlı küçük el baltasını savurarak kasten yaralama suçlarını işlediği iddia ve Yerel Mahkemece kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE Sanığın Temyiz Sebepleri ve Sair Yönlerden Yapılan İncelemede Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; bozma sebepleri dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. 1. 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin, ''Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı açıktır.'' şeklindeki gerekçesi karşısında, şikâyetçinin kamu görevlisi olup olmadığının tespiti açısından belediyeye ait otobüsün mü yoksa özel halk otobüsünün mü şöförü olduğu saptanmadan aynı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanması, 2. Hakaret suçunda, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca en fazla 1/3 oranında indirim yapılabileceği gözetilmeyerek 2/3 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmesi, 3. Kasten yaralama eylemi silahla işlemesine rağmen uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının ''(e) bendi'' yerine ''(a) bendi olarak" gösterilmesi, 4. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken yapılan hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın fazla belirlenmesi, 5. Kabule göre de; sanığın kasten yaralama eylemini kamu görevlisine karşı yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle ve silahla işlemesi karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (c) ve (e) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleşmesi nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Nedenleriyle, kararda hukuka aykırılık görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin,1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde karar verildi.