Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/17605 E. 2023/26288 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/70 E., 2016/166 K. SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama, tehdit HÜKÜMLER : Beraat, ceza vermekten vazgeçilmesine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece, 1. Sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinde düzenlenen hakaret suçundan 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesine, 2. Sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen tehdit ve sanık ... hakkında aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçundan açılan kamu davalarında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyizi, sanıklar hakkında verilen beraat ve ceza vermekten vazgeçilmesine dair hükümlerin bozulması gerektiğine vesaireye yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Baba oğul olan sanıklar ile katılan arasında ailevi meselelerden dolayı başlayan tartışmada tarafların birbirlerine hakarette bulundukları iddiasıyla açılan kamu davalarında eylemlerin karşılıklı olması sebebiyle sanıklar hakkında ceza vermekten vazgeçilmesine, ayrıca sanıkların, katılana yönelik tehdit ve sanık ...'ın katılana yönelik kasten yaralama suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan kamu davalarında Yerel Mahkemece şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatlerine karar verilmiştir. IV.GEREKÇE A. Sanıklar Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Ceza Vermekten Vazgeçilmesine Dair Hükümler Yönünden 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "hakaretin karşılıklı işlendiğinin kabul edilmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının c bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi gerekirken "ceza vermekten vazgeçilmesine'' şeklinde karar verilmesi ve hüküm kısımlarında dayanak kanun maddesi olan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinin yazılmaması dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Sanıklar Hakkında Tehdit, Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden 1. Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde, beraat kararı verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR A. Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Hakaret Suçundan Kurulan Ceza Vermekten Vazgeçilmesine Dair Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının birinci ve üçüncü paragraflarından "ceza vermekten vazgeçilmesine" ibarelerinin çıkarılarak yerine "TCK'nın 129/3 maddesi" ibaresinden sonra gelmek üzere ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/4-c maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.