Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/17422 E. 2023/26314 K. – Haksız Arama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/560 E., 2016/191 K. SUÇ : Haksız arama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında haksız arama suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 120 inci maddesi, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteğinin; kanun maddelerinin yanlış yorumlandığına, yurda yolcu sıfatıyla giriş yapan kişinin Cumhuriyet savcısı da olsa aranmamasının mümkün olmadığına, Gümrük Kanunu ve Yönetmeliğinde hakim ve Cumhuriyet savcılarının aranmayacağına dair bir maddenin bulunmadığına, yapılan aramanın idari bir işlem olduğuna, sanık hakkında soruşturma izni alınmadığına, hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Gümrük muhafaza memuru olan sanığın, kendisine kimlik ibraz eden ve 2802 sayılı Hakimler Savcılar Kanunu’na göre hakkında arama işlemi yapılamayacağını belirten şikâyetçi Cumhuriyet savcısının aracında haksız arama yaptığı iddia ve kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden Tüm dosya kapsamı ile suçun sübuta erdiğinin kabulüyle Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüştür. B. Sair Yönden 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden, Karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.