Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/16611 E. 2023/26322 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/83 E., 2016/100 K. SUÇLAR :Tehdit, hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Maden Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 123 üncü maddesi, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 1.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan; aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı, tehdit suçundan; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin; sanık ... hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan hüküm verilirken, mesaj içeriklerinin katılan ... ile alakalı olması ve aynı evde yaşamaları nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayin edildiğine yönelik olduğu belirlenmiştir. 2. Katılan vekilinin temyiz isteğinin; Mahkemece sanığın sözlerinin hakaret olarak kabul edilmesine rağmen hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, tehdit sözlerinin ise katılan üzerinde korkuya neden olması nedeniyle suçun oluştuğuna, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ve resen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. 3. Sanığın temyiz isteğinin; iddianame anlatımı, mahkeme gerekçesi ve hüküm arasında uyum olmadığına, şartları oluştuğu halde hakkında takdiri indirim uygulanmadığına, hapis cezasının ertelenmesi yerine adli para cezasına çevrilmesinin hukuka aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık ...’in kayınbabası olan şikâyetçi ... A.’nın telefonuna ayrı yaşadığı eşi katılan ...’e yönelik olarak 41 adet mesaj attığı ve huzur ve sükunlarını bozduğu, katılan ...’in telefonuna karşılıklı olarak hakaret içerikli mesajlar gönderdiği ve katılan ...’e “Bana bu yaşattıklarınızın hepsinin hesabını soracağım ama şiddetle değil aklımla. Benim adım ... sen menzile git bu fırsat ele geçmez bir daha sonra pişman olursun.” şeklinde mesaj göndererek tehdit ettiği iddia olunmuştur. IV. GEREKÇE A. Sanık Hakkında Katılan ...'e Yönelik Hakaret ve Tehdit Suçlarının Temyizinde 1. Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkeme'nin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Sanık Hakkında Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçunun Temyizinde 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükmükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden, Karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR A. Sanık Hakkında Katılan ...'e Yönelik Hakaret ve Tehdit Suçları Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık Hakkında Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçu Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.