Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/16380 E. 2023/22423 K. – Görevi Yaptırma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/489 E., 2016/427 K. SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın samimi beyanlarının ve dosyadaki delillerin dikkate alınmadığı, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut, yeterli ve inandırıcı delilin bulunmadığı, kararın usul ve Yasaya aykırı olup izah edilen ve resen dikkate alınacak nedenlerle bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık ile üçüncü şahısların karıştığı bir olay nedeniyle polis memuru olan katılan ve şikayetçinin olay yerine intikal ederek duruma müdahale ettikleri, sanığın, katılan ve şikâyetçiden olay yerinden gitmelerini istemesi üzerine aralarında çıkan tartışma sırasında görevlilere mukavemet ederek onları basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı ve bu haliyle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE 1. Sanık savunması, katılan ve şikayetçinin beyanları, tanıkların beyanları, adli muayene raporları, kamera görüntülerine ilişkin CD çözüm tutanağı, olay tarihli tutanak içeriği, olayın meydana geliş şekli ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediğinin sabit olduğuna dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık bulunmadığından sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. 2. Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından sair yönlerden yapılan incelemede de hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık hakkında Yerel Mahkemece verilen hükümde öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2023 tarihinde karar verildi.