Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/13889 E. 2023/21393 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/467 E., 2016/100 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Ceza vermekten vazgeçilmesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan ceza vermekten vazgeçilmesi kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın vekilinin temyiz istemi, kararın hakkaniyete aykırı olduğu, sanığın hakaret eylemlerine devam ettiği, katılan lehine vekalet ücreti takdir edilmediği, açıklanan ve resen göz önüne alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Taraflar evli olup aralarında boşanma davasının bulunduğu ve sanığın katılanın telefonuna birden fazla hakaret içerikli mesaj göndererek hakaret suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece sanık savunması ve tüm dosya kapsamından hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlendiği kabul edilerek sanık hakkında ceza vermekten vazgeçilmesi kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın savunması, katılanın beyanı, Bursa 6. Aile Mahkemesi'nin 2014/849 Esas sayılı dava dosyası içeriği ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın hakaret suçunu haksız bir fiile tepki olarak işlediğine ve 5271 sayılı Kanun'un 327 ve 328 inci maddeleri dikkate alındığında katılan lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına dair Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. 2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, ''5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca hakaretin haksız bir fiile tepki olarak işlendiğinin kabul edilmesi karşısında; "ceza verilmesine yer olmadığı" yerine "ceza vermekten vazgeçilmesine" şeklinde karar verilmesi ve hüküm kısmında dayanak kanun maddesi olan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinin yazılmaması'' dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasından "ceza vermekten vazgeçilmesine" ibaresinin çıkarılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2023 tarihinde karar verildi.