Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/28210 E. 2013/21142 K.

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Yenipazar (Aydın) Asliye Ceza Mahkemesince verilen 01/05/2007 tarih ve 2005/67 esas, 2007/46 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 19/10/2011 gün ve 2009/14861 esas, 2011/17837 sayılı kararıyla hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. I-İTİRAZ NEDENLERİ Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/07/2012 tarihli kararı ile Dairemize gönderilen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/02/2012 gün ve 2012/13373 sayılı yazısı ile; "5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinin 5. fıkrasında “Uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir.” 58. maddesinin 6.fıkrasında “Tekerrür halinde hükmolunan ceza, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilir. Ayrıca, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanır.” 7. fıkrasında “Mahkumiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir.” 8.fıkrasında ise “Mükerrirlerin mahkum olduğu cezanın infazı ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması, kanunda gösterilen şekilde yapılır.” 5320 sayılı Ceza Yargılaması Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 8. maddesinin 1. fıkrasında “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmi Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ila 326. maddeleri uygulanır.” hükümleri yer almaktadır. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yasanın 108. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin, yalnızca hapis cezalarına ilişkin olması ve aynı Yasanın adli para cezalarının infaz yöntemini gösteren 106. maddesinde de mükerrirlikle ilgili bir düzenlemeye yer verilmemesi karşısında, Sanık hakkında, TCK’nın TCK 265/1, 62, 50, 52 md. uyarınca 3000 TL adli para cezasına hükmedildiğinden, cezasından ötürü aynı yasanın 58. maddesinin uygulanamayacağı açıktır. Yukarıda arz edilen nedenlerle, Yüksek 4 Ceza Dairesinin, 19/10/2011 gün ve 2009/14861-2011/17837 sayılı kararı ile sanık ... hakkında verilen hükmün BOZULMASINA, CMK’nın 322.maddesi maddesi uyarınca bu husus yeniden yargılamayı gerekli kılmadığından, TCK’nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin bölümün hükümden çıkartılmak suretiyle Daire kararının DÜZELTİLMEK SURETİYLE ONANMASI, Arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü: II- KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizce verilen 19/10/2011 gün ve 2009/14861 esas, 2011/17837 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA, UYAP sisteminden alınan nüfus kaydına göre, sanık ...’nin kararımızdan sonra 27.04.2013 tarihinde ölmüş olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 64. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, sanığın ölümü nedeniyle KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE,03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.