Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/10862 E. 2013/23900 K. – Genel Güvenliği

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın, şikayetçilerin sokakta kendilerini takip edip rahatsızlık vermesi üzerine haksız tahrikin etkisiyle tabancası ile havaya ateş etmekten ibaret eyleminin, TCK'nın 106/2-a maddesine uyan tehdit ve 170/1-c maddesine uyan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, ancak anılan Kanunun 44. maddesi uyarınca sadece en ağır cezayı gerektiren tehdit suçundan dolayı mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ve hukuki nitelendirme ile TCK'nın 170/1-c maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyet hükmü kurulması, 2-Sanığın sabıkasız olması, suçtan dolayı somut maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK’nın 231/6. maddesindeki ölçütler irdelenerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması konusunda bir karar verilmemesi, 3-Sanığın suçta kullandığı tabancanın, kendisine görevi nedeniyle verilen ve zati demirbaş ya da envantere kayıtlı demirbaş silah niteliğinde olup olmadığı araştırılarak müsadereye tabi bulunup bulunmadığı tespit edilmeden, sanığın görevli olduğu emniyet müdürlüğüne teslimine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık ...’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.