Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2025/5312 E. 2026/2502 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
3. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/5312
Karar No
2026/2502
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/175 E., 2025/348 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Siverek 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2024/1248 E., 2025/427 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; müvekkilinin, Şanlıurfa ili Siverek ilçesi ... Köyünde ikamet ettiğini ve kuru tarım faaliyetinde bulunduğunu, davalı şirket tarafından müvekkilinin kaçak elektrik kullandığı iddiasıyla birden fazla fatura tahakkuk ettirilerek aleyhine icra takibi başlatıldığını, kaçak tutanaklarının köyde bulunan abonesiz trafo tesisi sebebiyle tanzim edildiğini, ancak müvekkilinin artezyen kuyusunun ve sulu tarımsal faaliyetinin bulunmadığını, davalı şirket tarafından haksız yere borç tahakkuk ettirildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, müvekkilinin davalı şirket tarafından düzenlenen 20.07.2024 tarihli ve 1.254.915,50 bedelli, 20.07.2024 tarihli ve 579.729,62 TL bedelli ve 2...4 şirket hukuk birimi dosya numaralı, 2023/310912 konulu 471.367,60 TL bedelli faturalar yönünden davalı şirkete borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; müvekkili şirket çalışanları tarafından davacıya ait tarımsal sulama tesisinde yapılan kontrolde kaçak/usulsüz elektrik kullanımı yapıldığının tespit edildiğini, kaçak elektrik kullanımının kuşkuya yer vermeyecek derecede kesin ve sabit olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 04.12.2024 tarihinde mahallinde icra edilen keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporlarının, 30.05.2018 tarihli 30436 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği (Yönetmelik) hükümlerine, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, ancak dosyaya eklenen evraklar incelendiğinde davacının kuru tarım yaptığına dair ÇKS kaydının bulunduğu, davacının sulu tarım yaptığında dair bir bilgi veya belgenin olmadığı, ayrıca davacının mısır bitkisi ekimi yaptığında dair fotoğrafın da bulunmadığı, keşif mahallinde dinlenen tanıkların davacıyı doğruladığı, davalı şirketin davacının kaçak elektik kullandığına dair ispat yükünü yerine getiremediği gerekçesiyle; davanın kabulüne, davacının davalı şirkete 2023/310912 muta numaralı Z/... 909 fatura numaralı tutanak yönünden 471.367,60 TL, 2024/182639 muta numaralı Z/... 523 fatura numaralı tutanak yönünden 1.254.915,50 TL ve 2024/182664 muta numaralı Z/... 536 fatura numaralı tutanak yönünden 579.729,62 TL olmak üzere toplamda 2.306.012,72 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya konu kaçak tahakkuklarının dayanağını teşkil eden tüm belgelerin eksiksiz olarak davalı tarafça sunulmadığı, kaçak tutanağı ekinde yer alması gereken fotoğraf, koordinat bilgisi gibi uyuşmazlığı çözmeye yarayacak belgelerin de ibraz edilmediği, davalı tarafça dosyaya sunulan mevcut belgelerin, başlı başına davacının kaçak kullanımını ispata elverişli nitelikte belgeler olmadığı, Mahkemece verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili; Mahkemece gerekli araştırma yapılmadan eksik incelemeye dayalı hüküm kurulduğunu, farklı bilirkişilerden yeniden rapor alınması taleplerinin dikkate alınmadığını, kaçak kullanımının kuşkuya yer vermeyecek derecede kesin olduğunu, kaçak tutanaklarının aksi sabit oluncaya kadar resmi belge gibi geçerli olduğunu, kaçak tutanağının aksini iddia eden davacının iddiasını resmi belge ile ispatlaması gerektiğini, müvekkili şirket tarafından tespit edilen kaçak tahakkukunun Yönetmeliğe uygun olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, kaçak elektrik kullanımı iddiasına dayalı tahakkuk ettirilen faturalar nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Temyiz olunan kararın dayandığı bilgi ve belgelere, Yönetmeliğin 43/5 maddesi uyarınca kaçak elektrik enerjisi tüketiminin tespit edilmesinde ilgili tüzel kişinin tespitini doğru bulgu ve belgelere dayandırması ve tüketici haklarının ihlal edilmemesinin esas olmasına, ispat yükü üzerinde olan davalının davacının kaçak elektrik kullandığını ispat edememesine, hâkimin yargılamayı belli sürede bitirmeleri hususunda adil yargılama kapsamında hukuki sorumluluğunun bulunduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2025/5312, K. 2026/2502, T. 27.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-3-hukuk-dairesi-2025-5312-e-2026-2502-k-c2d7c47cf9e6