Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2025/1931 E. 2026/552 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 3. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/1931
- Karar No
- 2026/552
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/595 E., 2024/232 K. DAVA TARİHİ: 04.01.2016 İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaisalı Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2016/1 E., 2021/14 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından duruşma talepli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 10.02.2026 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir. Belli edilen günde taraflardan gelen olmadığı anlaşılmakla; işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA Davacılar vekili; müvekkilleri ile davalı şirket arasında Adana Valiliği tarafından ihale yoluyla satışa çıkarılan taşınmazın satın alınması ve daha sonra taraflar arasında paylaştırılması konusunda sözlü olarak adi ortaklık sözleşmesi kurulduğunu, ancak satın alma işleminden sonra davacılara ait payların davalı şirketçe devredilmediğini, taşınmazlardan tek taraflı ve haksız olarak davalı tarafça yararlanılmaya devam edildiğini ileri sürerek; adi ortaklığın tespiti ile fesih ve tasfiyesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; taraflar arasında adi ortaklık ilişkisi bulunmadığını, sunulan havale dekontlarının dava konusu taşınmazların satın alınmasına ilişkin olmadığını, taşınmazın satın alınmasından sonra müvekkili şirket ile davacılardan Mehmet arasında taşınmazdaki dükkanların bir kısmının satışı konusunda anlaşma yapıldığını ve karşılığında müvekkili şirket tarafından bir miktar para alındığını, bu nedenle söz konusu dükkanların davacı tarafça üçüncü kişilere kiralandığını ancak kararlaştırılan bedelin tamamının ödenmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sunulan delillerin adi ortaklık ilişkisinin varlığını ortaya koymak için yeterli olmadığı, taraflar arasında adi ortaklık ilişkisi bulunduğu yönünde kanaat edinilmediği, senetle ispat zorunluluğu nedeniyle yazılı delillerle veya yazılı delil başlangıcı ile adi ortaklık ilişkisinin ispat edilmesi gerektiği gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, başvurunun reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacılar vekili; delil olarak sunulan belgelerin davalı şirket yetkilisinin eli ürünü olduğunun ispatlanmış olması karşısında yazılı delil başlangıcı olarak kabul edilmesi gerektiğini, müvekkillerinin ayrı ayrı taşınmazların davalı şirket adına tescil tarihinden dava tarihine kadar paylarına düşen ticarethanelerin kira bedellerini tahsil ettiklerini, mevcut kiracılık ilişkilerinin müvekkilleri tarafından kurulduğunu ve davalının bilgisi dahilinde kira bedellerinin tahsil edildiğini, bu hususun dahi tek başına adi ortaklığın ispatı için yeterli olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, adi ortaklık ilişkisinin tespiti ile fesih ve tasfiyesi istemine ilişkindir. Temyiz olunan kararın dayandığı bilgi ve belgelere, davacı tarafça sunulan, tarih ve imza bulunmayan belgelerin içerdiği bilgilerin adi ortaklık ilişkisini ispatlamaya yeterli nitelikte olmadığının anlaşılmasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlere yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.