Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2026/532 E. 2026/7106 K. – Silahlı Terör

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1134 E., 2022/1358 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama kararının kaldırılması İTİRAZA KONU KARAR : Onama İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 23.10.2025 tarihli ve 2022/1474 esas, 2024/8892 sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2024 tarihli ve KD-2021/11921 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu özetle; sanık ve müdafisinin katılmadığı son celsede iddia makamınca esas hakkındaki mütaalanın verildiği, sanık ve müdafisine esas hakkındaki mütalaaya karşı diyecekleri sorulmadan ve savunmaları alınmadan, sanığın adaletin selameti açısından gerekli olan müdafisinin hukuki yardımından etkin şekilde yararlanması sağlanmadan sanık ve müdafisinin yokluğunda yargılamanın bitirilerek mahkumiyet hükmü verilmesi suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi ve Yargıtay ilamının son paragrafında "...sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan..." denilmesine karşın devamında hükmün onanmasına karar verilmesi suretiyle ilamda karışıklığa yol açıldığı gerekçeleriyle ilk derece mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf isteminin esastan reddine dair kararın bozulması talebine ilişkindir. II. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yargılamanın gereği olarak, hükümden önce son sözün hazır bulunan sanığa verilmesi gerekirken, sanık ve müdafisinin yokluğunda, esas hakkındaki mütalaaya karşı diyecekleri sorulmadan ve savunmaları alınmadan yargılamanın bitirilerek mahkumiyet hükmü verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 216/3 ve 289/1-h maddelerine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması bozmayı gerektirdiğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 23.10.2025 tarihli ve 2024/4561 esas, 2025/24849 karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA, 3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 21.12.2022 tarihli ve 2021/1134 esas, 2022/1358 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, itiraznameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Ankara 29. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.