Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2024/13992 E. 2025/7901 K. – Resmi Belgede

İNCELENEN KARARIN; İTİRAZA KONU KARAR : Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 03.04.2023 tarihli ve 2021/5308 E., 2023/1927 K. İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1192 E., 2020/996 K. SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik HÜKÜM : TCK'nın 204/1, 43/1, 3713 sayılı Kanun'un 3, 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik düzeltilerek esastan reddi Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I.İTİRAZIN KONUSU Hükümlü ... hakkındaki Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2020 tarihli 2019/330 Esas ve 2020/139 sayılı kararı ile resmi belgede sahtecilik suçundan 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi 14.12.2020 tarihli ve 2020/1192 Esas, 2020/996 sayılı kararı ile 2 Yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına yönelik istinaf başvurusunun 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası olarak düzeltilerek esastan reddine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2021 tarihli ve 2021/2325 nolu tebliğnamesi ile temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasının talep edildiği, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 03.04.2023 tarih ve 2021/5308 Esas, 2023/1927 sayılı ilamı uyarınca; ''İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının a bendinde yer verilen "İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları" nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun'un 286 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadıkları dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine'' şeklinde karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.07.2024 tarihli KD - 2024/62467 sayılı yazısı ile Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 03.04.2023 tarih ve 2021/5308 Esas, 2023/1927 sayılı kararının resmi belgede sahtecilik suçu yönünden KALDIRILMASI talep edilmiştir. II.İTİRAZ NEDENLERİ Yüksek Yargıtay 3. Ceza Dairesi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasındaki ihtilaf; kararın temyize tabi olmasına rağmen hükmedilen cezanın kesin olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmesine ilişkindir. İncelenen dosya kapsamında hükümlü hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi 14.12. 2020 tarihli ve 2020/1192 Esas, 2020/996 sayılı kararı ile TCK 204/1, 43/1, TMK 5/1 maddeleri gereğince hükmolunan "3 yıl 9 ay" hapis cezasından TCK'nın 62 maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken "3 yıl 1 ay 15 gün" yerine hesap hatası yapılarak "2 yıl 13 ay 15 gün" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi nedeniyle 2 Yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına yönelik istinaf başvurusunun 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası olarak düzeltilerek esastan reddine karar verildiği, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereğince İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyize tabi olmadığı, istinaf kararı ile sanık hakkında cezanın artırılması suretiyle aleyhe hüküm kurulduğu, bu nedenle 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının a bendi kapsamında değerlendirme yapılamayacağı ve kararın 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının b bendi gereğince temyize tabi olduğu dikkate alınarak Yargıtay 3. Ceza Dairesinin temyiz talebinin reddine yönelik kararının usul ve yasaya aykırı olduğu değerlendirilerek bu yönüyle ilamın kaldırılması için itiraz isteminde bulunulmuştur. III.GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereğince İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyize tabi olmadığı, istinaf kararı ile sanık hakkında cezanın artırılması suretiyle aleyhe hüküm kurulduğu, bu nedenle 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının b bendi gereğince temyize tabi olduğu anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu anlaşılmakla itirazın kabulüne karar verilmiştir. IV.KARAR 1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle KABULÜNE, 2.5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 03.04.2023 tarih ve 2021/5308 Esas, 2023/1927 sayılı ilamının resmi belgede sahtecilik suçu yönünden temyiz talebinin reddine ilişkin kısmının KALDIRILMASINA, 3.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi 14.12.2020 tarihli ve 2020/1192 Esas, 2020/996 sayılı ilamının sanık müdafiin temyiz talebi doğrultusunda yapılan incelenmesinde; Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, sanık müdafiin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMKnın 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.