Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/318 E. 2023/1442 K. – Silahlı Terör

İNCELENEN KARARIN; MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1026 E., 2019/861 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Amasya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2019 tarihli ve 2019/20 Esas, 2019/71 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.10.2019 tarihli ve 2019/1026 Esas, 2019/861 sayılı Kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun' un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.11.2021 tarih ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısının (aleyhe) temyiz istemi özetle; 1-Sanık ile ilgili olarak soruşturma aşamasında yapılan HTS analizinde, sanığın haklarında suça konu örgüt üyeliğinden soruşturma ve kovuşturma bulunan çok sayıda kişi ile irtibatının bulunduğu, bunların arasında örgütün gizli haberleşme programı olan ByLock programını kullanan kişilerin de yer aldığının tespiti, 2-Sanıktan ele geçirilen dijital materyaller üzerinde yapılan incelemede, örgütün bir dönem kriptolu haberleşme programı olarak kullanmış olduğu Eagle programını kullandığına dair kalıntıların tespiti, 3-Temyiz talebinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; sanık hakkında 0535 (...) (..) (..) numaralı hattı üzerinden soruşturma aşamasında ByLock isimli örgüt içi haberleşme programının kullanıldığı iddiası hasıl olmuş ise de Emniyet Müdürlüğü cevapları ve ByLock sorgusunda sanığın ByLock kullanıcısı olmadığı dosya kapsamı ile sabittir. Sanığın ikametinden ele geçirilen LG Marka tablette Eagle isimli örgüt tarafından haberleşmede sık kullanıldığı bilinen uygulama kalıntısı tespit edildiği rapor edilmiştir. Örgüt mensuplarının örgüt içi haberleşmede ByLock dışında Eagle- Kakatalk- Cocotalk- Wechat gibi programları sıkça kullandığı yapılan yargılamalar ile anlaşılmış ise de ByLock dışında yer alan programların örgüt üyeliği noktasında başlı başına delil olarak kabul edilemeyeceği, başkaca delillerle desteklenmedikçe ve örgütsel saikle kullanıldığı anlaşılmadıkça mahkumiyet hükmüne esas alınmayacağı kanaat edilmiş ve sanığın tabletinde tespit edilen Eagle program kalıntısı sanık aleyhinde değerlendirilmemiştir. Örgüte müzahir Ahi isimli dershanede eğitim kayıtları bulunan ve üniversite başlangıcında kısa bir dönem örgütün öğrenci evinde kaldığı anlaşılan sanığın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının müzekkeresi ile ByLock kullanıcı listesinden çıkarıldığının bildirilmesi karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kesin, inandırıcı ve somut bir delilin bulunmadığı, sanığın yüklenen suçu işlediğine dair her türlü şüphe ve tereddütten uzak cezalandırmaya yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Yapılan yargılamaya, dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, karar yerinde gösterilip incelenerek tartışılan delillerin, hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığına, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Dosya kapsamı ve mevcut deliller nazara alındığında, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş ve hükümde hukuka aykırılık saptanmamıştır. Oluş, iddia, mahkeme kabulü, Cumhuriyet savcısının temyizi ve tüm dosya kapsamına göre; FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olduğuna ilişkin atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı belirlenen, ilk derece mahkemesinin ve bölge adliye mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında; Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,karar gerekçelerine göre Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.10.2019 tarihli ve 2019/1026 Esas, 2019/861 sayılı Kararında Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Amasya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.03.2023 tarihinde karar verildi.