Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2021/12813 E. 2025/7347 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/461 E., 2018/1430 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/999 E., 2018/282 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : TCK’nın 299/1, 299/2, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4, maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanun'a eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yapılan UYAP sorgulamasında, sanık hakkında aynı suç kapsamı nedeniyle 26.07.2019 tarihli iddianeme ile kamu davası açıldığı, Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında TCK'nın 299/1, 299/2, 43/1,51/1 maddeleri gereğince hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği, kararın istinaf incelemesi neticesinde iş bu dosya ile birleştirilerek sanığın eylemelerinin 43/1 maddesi uygulanması açısından değerlendirilmesi gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, söz konusu dosyanın UYAP entegrasyon sisteminden yapılan kontrollerden 2022/158 Esas sayısıyla halen açık olduğu gözetilmekle; dava dosyasının birleştirilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen teselsül hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; İlk Derece Mahkemesi hükmünün 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmasına ilişkin 7 inci fıkrasından "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan tamamının tahsil edileceğinin sanığa ihtarına, (ihtar olunamadı)" ibaresinin tümüyle hükümden çıkartılması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Erdemit 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.