Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2021/12363 E. 2022/7878 K.

İNCELENEN KARARIN; Mahkemesi :Ceza Dairesi İlk Derece Mahkemesi : Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2018 tarih ve 2018/374 - 2018/310 sayılı kararı Suç : Terör örgütü propagandası yapmak Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 43/1, 62/1, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; I-28.06.2015 ve 01.05.2016 tarihlerindeki eylemlere ilişkin düzenlenen CD inceleme ve tespit tutanaklarında sanığın da içinde bulunduğu grubun slogan attığı ve marş söylediği belirtilmesi karşısında, tutanaklarda belirtilen sloganları ve marşı bizzat sanığın söyleyip söylemediğinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi amacıyla eyleme ilişkin görüntü kayıtlarının Adli Tıp, TÜBİTAK veya TRT gibi uzman kuruluşlardan birisine gönderilip görüntü iyileştirme ve analizleri de yaptırılarak bilirkişi raporu aldırılması gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan ilamın dayanağı olan 4733 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin sanığın eyleminin 4733 sayılı Kanunun 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11.04.2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Kanunun 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Kanunun 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu, hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanunun 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanunun 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanunun 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilamın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının tartışılması zorunluluğu, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükümlerin BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.