Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2019/9739 E. 2019/17478 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Hükmün gerekçe kısmında sanığın suç tarihi itibariyle 3 yaşında bulunduğundan beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda olan mağdur oğlunu TCK'nin 6. maddesi kapsamında silah vasfında olduğu kabul edilen sert bir cisimle kasten basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı kabul edildiği halde, TCK'nin 86/2 ve 86/3-a maddelerince cezalandırılmasına karar verildiğinin belirtildiği ve hüküm kısmında ise sanık hakkında TCK'nin 86/2. maddesinin uygulanması suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması, Kabule göre de; 2) Suç tarihi itibariyle 3 yaşında bulunan beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda olan mağdur oğlunu TCK'nin 6. maddesi kapsamında silah vasfında olduğu kabul edilen sert bir cisimle kasten basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralayan sanık hakkında TCK'nin 86/2. maddesine göre belirlenen temel cezanın, aynı olayda birden fazla nitelikli halin TCK'nin 86/3-a, 86/3-b ve 86/3-e maddelerinin birleşmesi nedeniyle TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edildikten sonra 86/3. maddesi gereğince yarı oranında artırılması gerektiğinin gözetilmemesi, 3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.