Yargıtay · 3. Ceza Dairesi

Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2019/17147 E. 2020/1674 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
3. Ceza Dairesi
Esas No
2019/17147
Karar No
2020/1674
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Oluşa,...3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2015 tarih 2014/157 Esas ve 2015/11 Karar sayılı ilamın içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ... ve tanık ...'ın planlayarak katılanı yağmalamak amacıyla olay gecesi sanığın katılana karşı kasten yaralama suçunu işlediği olayda, katılandan kaynaklanan haksız hareket bulunmaması karşısında; tebliğnamede yer alan haksız tahrik ile ilgili düşünceye iştirak edilmemiştir. Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1) Sanığın, silah kullanmadan yumruklarla katılanı darp ederek yüzünde sabit iz meydana gelecek şekilde yaraladığı olayda; sanık hakkında hüküm kurulurken TCK'nin 86/1. ve 87/1-c-son maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası üzerinden indirim yapılarak sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği halde, TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca cezanın 5 yıla çıkartılması ve indirimlerin bu ceza miktarı üzerinden yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini, 2)...3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2015 tarih 2014/157 Esas ve 2015/11 Karar sayılı ilamın içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, katılandan kaynaklanan haksız hareket bulunmaması nedeniyle koşulları oluşmadığı halde, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince (1/4) oranında haksız tahrik indirimi uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, 3) Sanık hakkında kurulan hükümde, TCK'nin 86/1,87/1-c-son,29. maddeleri uyarınca belirlenen hapis cezası üzerinden TCK'nin 62/1. maddesi gereğince indirim yapılırken 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini, 4) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25/04/2017 tarihli ve 2015/1167 Esas - 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. Maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sanığın aleyhine temyiz olmadığından CMUK'un 326/son maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 23.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2019/17147, K. 2020/1674, T. 23.01.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-3-ceza-dairesi-2019-17147-e-2020-1674-k-ed2400902a0b