Yargıtay · 3. Ceza Dairesi

Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2019/13189 E. 2019/21829 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama, Hakaret, Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
3. Ceza Dairesi
Esas No
2019/13189
Karar No
2019/21829
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama, Hakaret, Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama, hakaret, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Sanık ve katılan sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık, katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 2) Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun takibi şikayete bağlı suçlardan olduğu ve müşteki ...'ın 15.06.2015 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini bildirdiği; sanığın da Zonguldak 5. Asliye Ceza Mahkemesindeki 10.04.2015 tarihli talimat ifadesinde, şikayetten vazgeçme halinde kabul edeceğini beyan ettiği anlaşılmakla, TCK'nin 73/4. ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında açılan kamu davası ile ilgili düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve şikayetten vazgeçme nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 73/4, CMK'nin 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE, 3) Sanık ...'ın, katılan ...'u kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; a) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılmasının öngörülmüş olması karşısında, katılanın adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasında (1/4) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini, b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2019/13189, K. 2019/21829, T. 28.11.2019, www.arakarar.com/karar/yargitay-3-ceza-dairesi-2019-13189-e-2019-21829-k-949f4eb69de7