Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2013/13120 E. 2013/24287 K.

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Sanıkların temyizinin kendileri hakkında verilen mahkumiyet hükümleri hakkında olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede; 1)Sanık ... hakkında müşteki Veli'ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet (hükmün açıklanmasının geri bırakılması) hükümüne yönelen temyiz taleplerinin incelenmesinde; “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararlarına karşı başvurulacak yasa yolu 5271 sayılı CMK’nin 231/12 maddesinde hiçbir istisna öngörülmeksizin “itiraz” olduğu, 5271 sayılı CMK’nin 264/1 maddesinde belirtilen kanun yolu ve merciinde yanılmanın başvuru hakkını ortadan kaldırmayacağına dair hükmü nazara alındığında, sanığın dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek, temyizen incelenmeyen dosyanın itiraz merciince incelenmesi için istem gibi mahalli mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE 2)Sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı yasanın 3-b maddesi ile değişik 1412 sayılı yasanın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, aynı yasanın 317. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak sanığın temyiz taleplerinin REDDİNE, 3)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; a)5237 sayılı TCK'nin 50/3.maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum olmayan sanık hakkında mahkûm olunan otuz ... ve daha az süreli hapis cezasının aynı yasanın 50/1.maddesi uyarınca adli para cezasına ya da tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin yasal zorunluluk olduğunun gözetilmemesi, b)Tekerrüre esas alınan Bursa 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/573 E.,2003/1088 karar sayılı ilamı ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 765 sayılı TCK'nin 404/2, 647 sayılı yasanın 4. maddeleri uyarınca neticeten 2.653.185.000 hapis cezasına mahkum edildiği, bu cezanın 03.10.2005 tarihinde kesinleştiği ve başka bir mahkumiyet dosyası kapsamında mahsuben infaz edildiği, 5237 sayılı TCK'nin 19/12/2006 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı yasa ile değişik 191. maddesine göre kullanmak için uyuşturucu madde bulunduranlar hakkında tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunacağının, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uygun davrananlar hakkında da düşme kararının verileceğinin düzenlendiği anlaşılmakla 5237 sayılı yasanın 7/2 maddesi uyarınca önceki mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, c)Sanığın, hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, kendi altsoyu üzerindeki TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri TCK'nin 53/3 maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.