Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2011/3733 E. 2012/32173 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair, Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Katılan-sanık ... müdafiinin, temyiz dilekçesinin kapsamına göre kararı sanık müdafiisi sıfatıyla temyiz ettiği kabul edildi. Katılan-sanık ...'in yüzüne karşı tefhim edilen kısa kararda Anayasa'nın 40/2, CMK'nin 34/2, 231/1 ve 232/6. maddelerine göre hükme karşı kanun yoluna başvuru süresinin hangi tarihten itibaren başlayacağının açıkça gösterilmediğinden, katılan-sanık müdafiinin yasal süre geçtikten sonra yaptığı temyiz istemi süresinde kabul edilerek katılan-sanık hakkında verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde; 1)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde: 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin sanık hakkında tatbik edilmeme gerekçesi yasal ve yeterli bulunduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 3)Sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde: 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin sanık hakkında tatbik edilmeme gerekçesi yasal ve yeterli bulunduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yerinde görülmeyen diğe itirazların reddine; ancak, Mahkum olduğu 1 yıl 4 ay 26 ... hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nin 5237 sayılı 53/3. maddesi gözönüne alınarak, aynı yasanın 53/1-a, b, d ve c bendindeki kendi altsoyu dışındaki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükümde TCK 53. maddeye ilişkin bölümün çıkartılması ve 53. madde ile ilgili olarak “5237 sayılı Yasa'nın 53/1-a, b,c, d bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi gereğince c bendindeki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluklarının uygulanmamasına” yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.