Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2009/14600 E. 2010/14830 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair. Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Sanığın yaralama suçu yönünden yapılan incelemede; Koşulları oluşmadığından 5271 sayılı CMK.’nun değişik 231.maddesinin sanık hakkında uygulanamayacağı anlaşılarak yapılan incelemede; Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine;Ancak; 5237 sayılı yasanın 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yasaklamanın aynı yasanın 53/3 maddesine göre kendi alt soyu bakımından şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde infazı tamamlanıncaya kadar karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş sanık savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısım “5237 sayılı yasanın 53/1-a,b,d,e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı velayet,vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan 53/3 maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA , Sanığın mala zarar verme suçu yönünden yapılan incelemede ise; Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine;Ancak; 1-Dosyadaki tüm tutanak ve belgelerden hastanede cam ve aynanın kırıldığına dair herhangi bir emare bulunmadığı,20.03.2004 tarih ve 551 numaralı olay yeri inceleme tutanağının ise sanık ... ‘ün karakol cam ve aynasını kırmasına ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında;hastanede meydana gelen mala zarar verme suçuna ilişkin tutanak ve diğer deliller toplanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı ve yeterli görülmeyen gerekçe ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi, 2-765 sayılı TCK’nun 95/2 maddesi uyarınca aynen infazına karar verilen Bakırköy 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 2001/400 esas 2003/134 ve Bakırköy 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/329 esas 2001/1226 sayılı kararlarında sanık hakkındaki hükümlülüğün para cezasından ibaret olmasına ve 5237 sayılı TCK’nun 51. maddesinde para cezalarının aynen infazına ilişkin olarak bir hüküm bulunmamasına göre sanık hakkında erteli para cezalarının aynen infazına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, 3-İddianamede 765 sayılı TCK’nun 522.maddesinin uygulanması istenildiği halde bu hususta olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi