Yargıtay · 22. Hukuk Dairesi

Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2013/1040 E. 2013/29419 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
22. Hukuk Dairesi
Esas No
2013/1040
Karar No
2013/29419
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı ... bünyesinde 21/10/2004-01/04/2011 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesini emekli olması nedeni ile sona erdirdiğini belirterek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalı ... vekili, davacının belirttiği dönem içerisinde üniversite hizmet alım ihalelerini kazanan firmalarda çalıştığını, alacağını bu firmalardan tahsil etmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı işyeri vekili, davacının bütün ücretlerinin ödendiğini, davacının işe alınması, çalışma koşullarının tespiti ve diğer tüm işlemleri konusunda asıl işveren ...'nün yönetim hakkının olduğunu, ücretler konusunda da üniversitenin sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacının iş sözleşmesini yaşlılık aylığı almak amacıyla feshettiğinin SSK dosyası ile sabit olduğu, ispat yükü üzerinde olan davalı tarafça davacının yıllık izinlerini kullandığı veya ücretinin ödendiği yönünde herhangi bir belge ve kayıt ibraz edilmediği, bu nedenlerle davacının kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağına hak kazandığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm davalı ... ve davalı ... Temizlik ve İlaçlama şirketi vekilince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır. İşçinin işe iade davası açması durumunda, izin ücretinin talep edilip, edilemeyeceği davanın sonucuna göre belirlenmelidir. Gerçekten işçinin dava sonucu işe başlatılması durumunda, önceki fesih ortadan kalktığından ve iş ilişkisi devam ettiğinde 4857 sayılı Yasanın 59 uncu maddesi uyarınca izin ücreti istenemez. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir. Akdin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar. 4857 sayılı Kanunun 54 üncü maddesinde, yıllık ücretli izine hak kazanmak için gerekli sürenin hesabında, işçinin aynı işverenin bir veya çeşitli işyerlerinde çalıştığı sürelerin birleştirilerek göz önüne alınacağı hükme bağlanmıştır. Bu durumda, işçinin daha önce aynı işverenin bir ya da değişik işyerlerinde geçen hizmetlerinin yıllık izne hak kazanma ve izin süreleri hesabı yönlerinden dikkate alınması gerekir. Kamu kurum ve kuruluşlarında geçen hizmetlerin de aynı gerekçeyle izin hesabı yönünden birleştirilmesi zorunludur. Somut olayda davacı işçi davalı ... nezdinde 06/04/2005-11/04/2011 tarihleri arasında 6 yıl 5 gün süre ile çalışmış ve çalıştığı süre boyunca yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının imzası bulunan izin formlarına göre kullanmış olduğu izinleri toplam izin süresinden çıkararak hesaplama yapılmıştır. Ancak mahkemece davacının çalıştığı tüm süre boyunca hesap edilen yıllık izin ücreti alacağı doğrultusunda ıslah edilen miktara hükmedilmiştir. Dosyada mevcut imzalı yıllık izin belgeleri uyarınca davacının bir kısım yıllık izinleri kullandığı anlaşılması karşısında mahkemece bu belgeler gösterilmek suretiyle davacı isticvap edilerek yıllık izinlerini kullanıp kullanmadığı konusunda beyanı alınmalı ve tüm deliller ... bir değerlendirmeye tabi tutularak, davacının yıllık ücretli izin alacağı konusunda bir değerlendirme yapılması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/1040, K. 2013/29419, T. 16.12.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-22-hukuk-dairesi-2013-1040-e-2013-29419-k-616a1663d17b