Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/4970 E. 2026/5581 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2026/4970
- Karar No
- 2026/5581
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ: Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2026/382 E., 2026/368 K. DAVA TÜRÜ: Korunma Kararı İLK DERECE MAHKEMESİ: Milas 1. Aile Mahkemesi SAYISI : 2025/402 E., 2025/483 K.
Taraflar arasındaki 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu`nun (5395 sayılı Kanun) 5/1-d maddesi uyarınca korunma kararı verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı veli tarafından temyiz edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince 13.03.2026 tarihli ek karar ile temyiz başvurusunun kararın kesin olması nedeni ile reddine karar verilmiştir.
Ek karar davalı veli vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Temyiz istemi, temyiz başvurusunun kararın kesin olması nedeni ile reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 13.03.2026 tarihli ek kararına ilişkindir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 382 nci maddesinin ikinci fıkrasının b-18 bendine göre çocuk hakimi tarafından, çocuğun anası, babası, vasisi, bakım ve gözetiminden sorumlu kimse, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu ve Cumhuriyet savcısının istemi üzerine veya resen çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbir kararı alınması çekişmesiz yargı işidir. Çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar, 6100 sayılı Kanun`un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca temyiz edilemez.
Temyiz başvurusunun kararın kesin olması nedeni ile reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.
KARAR Açıklanan sebeple; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 13.03.2026 tarihli ek kararın ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
14.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.