Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/4770 E. 2026/5950 K. – Boşanma
Konu: Boşanma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2026/4770
- Karar No
- 2026/5950
- Karar Tarihi
- Konu
- Boşanma
MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2026/286 E., 2026/308 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 3. Aile Mahkemesi SAYISI : 2024/253 E., 2025/528 K.
Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir. Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinden erkeğe yüklenen erkeğe güven sarsıcı davranışın kusurunun ispatlanmadığı gerekçesi ile çıkarılmasına, hükmün gerekçesinin bu haliyle düzeltilmesine, sair istinaf başvurularının esastan reddine reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Davacı kadın vekili 21.05.2026 tarihli dilekçesi ile davayı geri aldıklarını bildiren dilekçe sunmuş; davalı vekili tarafından ise 22.05.2026 tarihli dilekçe ile geri almaya muvafakatlerinin olduğunu bildiren onay dilekçesi ibraz edilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 123 üncü maddesinde ‘‘Davacı, hüküm kesinleşinceye kadar, ancak davalının açık rızası ile davasını geri alabilir.’’ düzenlemesi mevcuttur. Mahkemece; yukarıda anılan yasal düzenleme doğrultusunda davacının davanın geri alınması talebinde bulunduğu anlaşıldığından bu husus değerlendirilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.
KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 02.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.