Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/233 E. 2026/6761 K.

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/2439 E., 2025/2516 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Şarkışla 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi SAYISI : 2022/476 E., 2025/162 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından yargılama giderleri ile reddedilen tazminat talepleri yönünden; davalı erkek vekili tarafından yargılama giderleri ile Bölge Adliye Mahkemesinin 05.12.2025 tarihli vekalet ücreti yönünden verilen ek kararı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dava; kadın tarafından açılan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 166/1 inci maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenlerine dayalı boşanma davası olup, İlk Derece Mahkemesince "Aarhus Adliyesinin 08.01.2019 tarihli, BS-6413/2018-... dosya numaralı ve 02.12.2021 tarihli kararında boşanmanın karar altına alındığı, Şarkışla Asliye Hukuk Mahkemesi 2022/168 Esas, 2022/280 Karar sayılı ilamı ile tanıma/tenfiz kararı verildiği ve kararın 04.02.2025 tarihinde kesinleşmiş olduğu, davalı erkeğin tam kusurlu olduğu" gerekçesiyle davanın boşanma ve velayet yönünde konusuz kaldığının karar verilmesine yer olmadığına, kadın için 150.000,00 TL maddi, 150.000,00 TL manevi tazminata, davalının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine, Davacı tarafça dosya kapsamında yapılan 3.514,20 TL harç toplamı ile 1.702,30 TL yargılama gideri olmak üzere toplam 5.216,50 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, davacı kadın vekilinin vekalet ücreti yönünden hükmün tamamlanması talebi sonrası İlk Derece Mahkemesince 28.08.2025 tarihli hükmün tamamlanması ek kararı ile "Davacı vekilinin HMK'nın 305/ A maddesi gereğince hükmün tamamlanması talebinin kabulü ile davacının dava açma konusunda haklı olduğu gözetilerek hakkaniyet ilkesi gereği yargılama aşamasında davacı kendisini vekil ile temsil etmiş olduğundan karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 30.000,00 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, iş bu ek kararın Mahkememiz gerekçeli kararının eki sayılmasına" karar verilmiştir. Yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden asıl kararın ve vekalet ücreti yönünden verilen 28.08.2025 tarihli ek kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 30.10.2025 tarihli asıl karar ile tarafların boşanmasına ilişkin yabancı mahkeme ilamında taraflara ilişkin bir kusur belirlemesi yapılmadığı ve yabancı mahkeme ilamı Türk Mahkemesi bakımından kesin delil ve kesin hüküm gücünü kazandığına göre, davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin tarafların boşanmasına ilişkin yabancı mahkeme ilamında taraflara ilişkin bir kusur belirlemesi yapılmaması nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği ve yargılama giderlerine ilişkin hesaplamaların hatalı yapıldığı gerekçesiyle davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine, davacı tarafça yargılama aşamasında sarf edilen toplam 1.431,45 TL yargılama giderinin davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine karar verilmiş, davalı erkeğin talebi sonrası 05.12.2025 tarihli ek karar ile de "Dairemizin ilamında davalı tarafın davacı lehine hükmedilen vekalet ücretine yönelik istinaf başvurusu hususunda sehven değerlendirme yapılmadığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmesi neticesinde Şarkışla Asliye Hukuk Mahkemesi' nin 28.08.2025 tarih, 2022/476 esas ve 2025/162 karar sayılı ek kararında davacının dava açmakta haklılık durumu da gözetilerek davacı lehine vekalet ücreti hükmedilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmekle, davalı vekilinin 28.08.2025 tarihli ek kararına yönelik istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir." Hüküm davacı kadın vekili tarafından yargılama giderleri ile reddedilen tazminat talepleri yönünden, davalı erkek vekili tarafından yargılama giderleri ile Bölge Adliye Mahkemesinin 05.12.2025 tarihli vekalet ücreti yönünden verilen ek kararı yönünden temyiz edilmiştir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı kadın vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı erkek vekilinin, Bölge Adliye Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesince verilen 28.08.2025 tarihli hükmün tamamlanması ek kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 05.12.2025 tarihli ek kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305-306. maddeleri bir hükmün yeterince açık olmaması veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içermesi halinde icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her birinin hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebileceklerini düzenlenmiştir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Zira tashihte, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile benzeri açık hatalar düzeltilebilir (HMK m.304). Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305/A maddesinde ise “(1) Taraflardan her biri, nihaî kararın tebliğinden itibaren bir ay içinde, yargılamada ileri sürülmesine veya kendiliğinden hükme geçirilmesi gerekli olmasına rağmen hakkında tamamen veya kısmen karar verilmeyen hususlarda, ek karar verilmesini isteyebilir. Bu karara karşı kanun yoluna başvurulabilir.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda 6100 sy. HMK 305/A. maddesinin uygunlama koşulları bulunmamaktadır. Aynı yasanın 305/2. maddesi doğrultusunda tavzih kurumu ile de hüküm fıkrasının sınırlandırılması veya genişletilmesi ya da değiştirilmesi mümkün değildir. Hal böyle iken İlk Derece Mahkemesince hükmün tamamlanması kararı ile davacı kadın lehine vekâlet ücretine hükmolunması doğru görülmemiş, İlk Derece Mahkemesince verilen 28.08.2025 tarihli hükmün tamamlanması ek kararına karşı Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.12.2025 tarihli esastan ret hükmü içeren ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

3.Bölge Adliye Mahkemesince 30.10.2025 tarihli asıl kararına karşı davalı erkek vekilinin aleyhine hükmedilen yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Boşanma davasının konusuz kaldığı ve dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği durumlarda her ne kadar davanın açıldığı tarihteki haklılık durumu nazara alınarak, yargılama harç ve giderleri ile vekalet ücretine karar verilmesi gerekir ise de; Bölge Adliye Mahkemesinin de kabulünde olduğu üzere somut olayda tarafların boşanmasına ilişkin yabancı mahkeme ilamında taraflara ilişkin bir kusur belirlemesi yapılmamıştır. Yabancı mahkeme ilamı Türk Mahkemesi bakımından kesin delil ve kesin hüküm gücünü kazanmıştır. Yabancı mahkeme ilamında taraflara ilişkin bir kusur belirlemesi yapılmaması nedeniyle iş bu boşanma davasında tarafların haklılık durumunun tespiti olanağı kalmamıştır. Hal böyle iken yargılama giderlerinin taraflar üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davacı kadın tarafından yapılan yargılama giderlerinden (ve dolayısıyla vekalet ücretinden) davalı erkeğin sorumlu tutulması doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesinin 28.08.2025 tarihli hükmün tamamlanması ek kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin 05.12.2025 tarihli ek kararının yukarıda (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesinin 28.08.2025 tarihli hükmün tamamlanması ek kararının yukarıda (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davalı erkek yararına BOZULMASINA,

2.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin asıl kararının yukarıda (3) numaralı paragrafta belirtildiği üzere yargılama gideri yönünden davalı erkek yararına BOZULMASINA, 3.Davacı kadın vekilinin tüm temyiz itirazlarının ise yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin asıl kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden...'e iadesine, Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden...'e yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna, Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.