Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/7604 E. 2026/12074 K.

K A N U N Y A R A R I N A MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/564 E., 2023/530 K. SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2026 tarihli ve KYB-2026/46341 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Somut olayda, sanık hakkında Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2017 tarihli ve 2015/209 esas, 2017/192 sayılı kararı ile mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçları yönünden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik olarak sanık müdafii tarafından yapılan itirazların mahallinde değerlendirilmediği, bu nedenle sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının henüz kesinleşmediği ve denetim süresinin işlemeye başlamadığı gözetilmeden, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlendiğinden bahisle yapılan ihbar üzerine yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2017 tarihli kararı ile sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara karşı, sanık ... müdafii tarafından yapılan itirazın mahallinde, incelemeye konu karar tarihinden önce değerlendirilmediği ve merciince itiraz incelemesi yapılmadan şeklen kesinleştirmelerin yapıldığı belirlenmekle; buna göre sanık hakkında verilen 22.03.2017 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, incelemeye konu karar tarihinden evvel usûlünce kesinleşmediği ve böylece denetim süresinin başlamadığı gözetilmeksizin, denetim süresi içerisinde sanığın kasıtlı suç işlediğinden bahisle açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklandığı, bu doğrultuda verilen Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2023 tarihli hükümlerin açıklanmasına ilişkin kararının da hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, anılan 13.11.2023 tarihli kararın kanun yararına bozmaya konu yapılamayacak olması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.