Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/7041 E. 2026/10629 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/165 E., 2026/410 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I) Sanıklar hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanıklara yüklenen mala zarar verme suçu için, suç tarihi itibari ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un da öngörülen cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-g maddesi uyarınca, "on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan ilk derece mahkemelerince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II) Sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, ''Sanıkların soruşturma ve kovuşturma aşamasında verdikleri hayatın olağan akışı ile uyumlu olmayan, suçtan kurtulmaya yönelik ifadelerinin sanıkların suçu işlediklerini gösterdiklerine, 14.10.2016 tarihli araştırma tutanağı ile Şanlıurfa ... ilçesi sınırlarında 63 ... ... plakalı kamyonun ham petrol yükü ile yakalandığı, şoförü ... olduğu, ...'in ... ile beraber Kahramanmaraş'ta ... boru hattından çaldıklarını söylediği, sanık ...'in savunmasında; 63 ... ... plakalı araç ile ... ile suç yerinde petrol çaldıklarını, kendisinin şoför olduğunu, boruyu ...'nın deldiğini, ...'nın kendisine şoförlük karşılığında 3.000 TL vereceğini ancak petrolün yakalanmasından dolayı vermediğini beyan etttiği hususları birlikte değerlendirildiğinde sanıkların suçu birlikte işlediklerinin ortaya çıkacağına, eksik araştırma ve inceleme sonucu beraat kararı verildiğine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.