Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/6710 E. 2026/11626 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2026/340 E., 2026/574 K. SUÇA SÜRÜKLENEN SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuklar ve sanık hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin, ''Delillerin doğrudanlığı ilkesinin ihlâl edildiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, hatalı teşhis işlemleri ile çelişkili beyanlara dayalı olarak hüküm kurulduğuna ve şüpheden sanık yararlanır ilkesine göre beraat kararı verilmesi gerektiğine'' suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin ''Mahkemece gerekçeli kararda da belirtildiği üzere sosyal inceleme raporu düzenlenmeden ve suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmuş olması, duruşmada kendini ifade edebilme kabiliyetine sahip olması nedeniyle sosyal inceleme raporu düzenlenmesine gerek olmadığından bahisle rapor aldırılmadığına, dosya içerisinde sosyal inceleme raporu alınmadan verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ... ve...'ın, suça sürüklenen çocuğun suça iştirakinin olmadığı yönündeki beyanları dikkate alınmaksızın mahkûmiyet kararı verildiğine, suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesini talep ettiklerine'' sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, ''Sanığın atılı suçu işlediğine dair herhangi bir somut delil olmadan verilen mahkûmiyet kararının açıkça usul ve yasaya aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafii ve suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.