Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/6181 E. 2026/9139 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2020/472 E., 2022/99 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İade, onama

Sanık hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığın ihlâli suçlarına yönelik kurulan hükümlerin de sanık müdafii tarafından 17.02.2022 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi tarafından 17.02.2022 tarihli ek karar ile her iki suç bakımından temyiz isteminin CMK'nın 286. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanunun 296. maddesinin 1. fıkrası uyarınca reddine karar verildiği ve kararın sanık müdafiine tebliğ edildiği ancak ek kararın temyiz edilmediği anlaşılmakla, temyiz incelemesinin hırsızlık suçuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede, İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçlamaları baştan beri inkâr ettiği, dosyada suçun sanık tarafından işlendiğini kesin ve şüpheden uzak şekilde ortaya koyan delil bulunmadığı, tanıkların da faili net olarak teşhis edemediği, masumiyet karinesi ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiği, TCK m. 62 kapsamındaki takdiri indirimin yetersiz ve matbu gerekçelerle uygulanmadığı, kararının bozulmasına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında katılanlara yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.