Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/3633 E. 2026/9612 K. – Hırsızlık

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/458 E., 2024/151 K. SUÇ : Hırsızlık İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2026 tarihli ve KYB-2026/24628 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki hüküm nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun aynı eylemi nedeniyle Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2017 tarihli ve 2015/1345 esas, 2017/91 sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği, mahkumiyet hükmünün İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 19.04.2017 tarihli ve 2017/591 esas, 2017/606 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmiş olması karşısında, aynı eylem nedeniyle yapılan yargılama sonucunda, mükerrer nitelikteki davanın 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Dosya kapsamına göre; hükümlü hakkında, şikâyetçi ...'a yönelik 08.07.2014 tarihli eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2015 tarihli ve 2015/2213 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2017 tarihli ve 2015/1345 Esas, 2017/91 Karar sayılı kararı ile hükümlünün mahkûmiyetine karar verildiğinin ve anılan mahkûmiyet hükmünün, hükümlü müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 19.04.2017 tarihli ve 2017/591 Esas, 2017/606 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi suretiyle kesinleştiğinin; ayrıca hükümlü hakkında aynı eylem sebebiyle Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2021 tarihli ve 2021/395 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2024 tarihli ve 2023/458 Esas, 2024/151 Karar sayılı kararı ile hükümlünün mahkûmiyetine karar verildiğinin ve anılan mahkûmiyet hükmünün ise istinaf edilmeden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklinde yer alan hüküm gereği, Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesince, Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2021 tarihli ve 2021/395 Esas sayılı iddianamesi ile hükümlü hakkında hırsızlık suçundan mükerrer olarak açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2024 tarihli ve 2023/458 Esas, 2024/151 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükümlü hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereği REDDİNE, hükümlü hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın kaldırılmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.