Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/2665 E. 2025/12032 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2025/2665
Karar No
2025/12032
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/178 E., 2023/92 K. SUÇLAR : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

I-Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; Tufanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin 21.07.2023 tarihli ve 2022/178 Esas, 2023/92 Karar sayılı ek kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Sanığın yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 01.08.2023 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 21.07.2023 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara yönelik temyiz isteminin reddi ile temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II-Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık müdafiinin 23.06.2023 tarihli dilekçesi ile vekâlet ücreti yönünden hükmü temyiz etiği belirlenerek yapılan incelemede; Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenlerinin yerinde olmadığından reddiyle, hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, III-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 01.11.2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, IV-Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenlerinin yerinde olmadığından reddiyle, hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2025/2665, K. 2025/12032, T. 24.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2025-2665-e-2025-12032-k-c72011b47fa7