Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/3053 E. 2025/12176 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/529 E., 2023/694 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Katılan vekilinin temyizinin sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın, yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 15.01.2016 tarihli sorgusunun yapıldığı tarihten inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli ve 2015/133 Esas, 2016/64 Karar sayılı kararının, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 02.11.2020 tarihli "öncelikle tanık ile sanığın yüz yüze veya SEGBİS üzerinden yüzleştirilmesi, mümkün olmaması hâlinde ise sanığa ait çeşitli cephelerden çektirilecek teşhise elverişli fotoğrafların tanığa gösterilerek usulüne uygun teşhis işlemi yaptırılması ve sanığın bilinen numaralarının suç tarihine ait HTS kayıtları getirilip incelenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi" şeklindeki bozma ilâmı sonrasında, bozmaya uyularak talimatla beyanı alınan olay tanığı ...'nın aradan geçen süre sebebiyle temin edilen fotoğraflardan sanığı teşhis edemediği ve soruşturma aşamasındaki teşhisinin doğru olduğunu belirtmiş ise de, Yargıtay bozma ilâmında söz konusu soruşturmadaki teşhis işleminin sanık tarafından kabul edilmemesi ve yeniden teşhis işlemi yaptırılmasının istenildiği, tanığın kovuşturma aşamasında sanığı teşhis edemediği, temin edilen HTS kayıtlarından da sanığın suç tarihinde olay yerinde olup olmadığına dair bilgi elde edilemediğinin anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçun işlenmesine katıldığı yolunda mahkûmiyetine yeter nitelikte delil elde edilemediği gözetilmeden sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafîinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.