Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/13781 E. 2026/7614 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1086 E., 2021/318 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "cezalar belirlenirken orantılılık ilkesinin uygulanmadığına, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "eksik inceleme neticesinde müvekkili lehine indirim oranının eksik uygulandığına, zarar miktarının tespit edilmediğine, sanığa zararı gidermesi için ek süre tanınmadığına, değer azlığı nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğine, sanığa zorunlu müdafiilik ücretinin yükletilmemesi gerektiğine" ; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "sanığın atılı suçtan haberi olmadığına ve suçu işlemediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat etmesi gerektiğine, indirim sebeplerinin uygulanmadığına, uygulananların da orantılı olmadığına, mahsup hükümlerinin infaz aşamasında gözetilmesine karar verilmesinin yasaya uygun olmadığına, sanığa zorunlu müdafiilik ücretinin yükletilmemesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar ... ve ... müdafilerinin diğer temyiz nedenleri ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Sanıklara yargılama gideri olarak yükletilen müdafiilik ücretinin, kovuşturma aşamasında sanıkları savunmak üzere avukatın görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d,h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanmasının yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin sanıklara yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h. maddesi gereği düzeltilmesi mümkün olduğundan zorunlu müdafii için ödenen 593,00 TL ücretin sanıklara yükletilmesine ilişkin bölümlerin hüküm fıkralarından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.